يک لحظه دلم براي بيقراري هايت تنگ شد ..

نگاهت را دوباره در ذهنم مرور کردم ...

دوباره آرام شدم ...

دوباره جان گرفتم ...

و دوباره عاشق شدم....

ولي...

باز دلتنگم....

 آدما از جنس برگند 

 گاهي سبزند

 گاهي پائيزن و زردند 

 زمستون ديده نميشن 

 تابستون سايبون سبزند

 آدما خيلي قشنگن 

حيف كه هر لحظه يه رنگند

!؟...

خسته شدم مي خواهم در آغوش گرمت آرام گيرم

خسته شدم بس كه از سرما لرزيدم

بس كه اين كوره راه ترس آور زندگي را هراسان پيمودم

 زخم پاهايم به من ميخندد

خسته شدم بس كه تنها دويدم

اشك گونه هايم را پاك كن و بر پيشانيم بوسه بزن

مي خواهم با تو گريه كنم 

خسته شدم بس كه

تنها گريه كردم

مي خواهم دستهايم را به گردنت بياويزم و شانه هايت را ببوسم

خسته شدم بس كه تنها ايستادم

هيچ وقت نخواستم كه تو رو با چشمـات به ياد بـيـارم

 نمي خواستم كه تو رو ، تو گم ترين آرزوهام ببينم

 نميخواستم كه بي تو به ديوارها بگم هنوزم دوستـت دارم

 آخه تو هول و ولاي پريـشونـيهـام ، تورو نداشتـم

 تو گير و دار

اي بابا

دل تو هيچ و حال او خوش

 ای بی ... ديگه دلي ميمـونه كه جور دل كبوتر بـتـپـه

 كـه با تو از جون زندگي اش بـگـه

 بگه كه هـنــوز زنـدســـت

گفتم به دل سلامي از جان به دوست دادن
گفتا خوشـــــا جوابي از لعل او شـــــنيدن
گفتم گذر زكويش ما را ســـــــعادت آرد
گفتا كرم زايــــشان خواهد به ما رســـــيدن
گفتم ستم فراوان از هر طرف بيــــــامد
گفتا كه درد وغمها بايـد بـــسي كشــــــيدن
گفتم زهجرجانان از درد وغــم خميدم
گفتا عجب صــــــفايي بايد كه آرمـــــيدن
گفتم شود زماني چشمم كنم ســــرايش
گفتا نما دعـــــايي خواهد به او رســــيدن

دکمه های کنده  اعتصاب خنده

یک شکنده در کنج ضربه کشنده

پله های تاریک منطق عفونی

روی میز تحریر استکان خونی

یک چراغ روشن روی کتف دیوار...

گردن شب من زیر تیغ انکار....

 من عاشق شدم.....

یک عشق وقتی میاد همه چیزو با خودش میاره....

وقتی میره همه چیزو میبره یه چیزو جا میزاره....

مثل شعر مثل من مثل مرگ....

من خودم و گم نکردم ......

من خودم و جا گذاشتم...

میخواین این مهارت و براتون بگم؟.......

مهارت دوست داشتن.......

مهارت کشتن.....