برگرفته از :

http://aebadi. blogfa.com/ post-74.aspx

گفتم اي خوبم به فريادم برس
افتاده ام از پا ولي باور نکردي
گفتم از نامهربان بودن
پشيمان مي شوي فردا ولي باور نکردي
گفتم از ناباوري مردم بيا و باورم کن
کم کن عزيزم که ميماني تک و تنها ولي باور نکردي
اشک من را ديدي و خنديدي و خونسرد رفتي
سوختنها را تماشا کردي و
پر پر زدنها را ولي باور نکردي
من به تو خوبي نمودم تو بدي کردي به من
گفتم اين قافله ندارد ارزشي دنيا
ولي باور نکردي

 منتظر بيان نظرات شما هستيم

_{زير باران بيا قدم بزنيم}

_{حرف نشنيده اي به هم بزنيم}

_{نو بگوييم و نو بينديشيم}

_{عادت كهنه را به هم بزنيم}

_{و زباران كمي بياموزيم}

_{كه بباريم و حرف كم بزنيم}

_{كم بباريم اگر، ولي همه جا}

_{عالمي را به چهره نم بزنيم}

_{چتر را تا كنيم و خيس شويم}

_{لحظه اي پشت پا به غم بزنيم}

_{سخن از عشق خود بخود زيباست}

_{سخن عاشقانه اي به هم بزنيم}

_{قلم زندگي به دست دل است}

_{زندگي را بيا رقم بزنيم}

_{«سالكم» قطره ها در انتظار تواند}

_{زير باران بيا قدم بزنيم}

منتظر بيان نظرات شما هستم!

کجايش خنده دارد اين شب تاريک و بي سامان !
که ساعتهاست مي‌خندي بر اين ويرانه ويران

تو از اغاز عصر زخم و درد و بي‌کسي شادي
و يا از اينکه نزديک است ديگر نقطه پايان؟!

چرا ازاد خنديدي ؟نديدي؟ سوگ ازاديست
و هر کس پاي خود را بسته بر زنجير يک زندان

يکي در بند تنهايي خودش را سخت پيچيده
يکي از مرگ مينالد يکي از درد بي درمان

به ريش خويش مي‌خندي که مي‌بازي در اين بازي
که حتي نغمه يادت نمي‌ماند در اين دوران؟!

به چشم خويش مي‌بيني که قرني تلخ مي‌ايد
بگو اخر چه مي‌خواهي بگويي با لب خندان

شعري از نغمه رضايي از مجموعه شعر فرياد

منتظر بیان نظرات شما هستیم 

^{آن یار نکوی من}

^{بگرفت گلوی من}

^{گفتا که چه می خواهی}

^{گفتم که همین خواهم}